دارم روش فکر میکنم ...

__ هی مزنیدش! جان من است او...

آفریده شده ام به مهر،

سبزه رویاندم...

-سیاست:مهر وزارت بهداشت،امور دامداری،چراگاهها و مراتع.

گل رویاندم...

سیاست:بازار گل وگیاه، قیمت به فصل!

درخت رویاندم...

سیاست:اندیشه های وزارت آموزش وپرورش،قطع درختان،انجمن حمایت از محیط زیست.

سیاست:اتحادیه نانوایان ،قیمت نان،واردات وصادرت گندم،احتکار!!!

عصیان در پیش گرفتم،خشک شدم به:قهر...

فلز در وجودم کاشتند،...سیاست: شهرداری،نو سازی،انبوه سازان.

دیگر تنم را یارای مقاومت نیست !مزنید... مزنید ...پتک،میخ،توپ،بمب.

من هیچ!!

کودک، کودکان جنگ!!!

هی مزنیدش ...جان من است او.

همه اندیشه و خیالم:دنیای بدون باروت.

---انتقام،

نیمه های شب است،مرد در تب وتاب کابوسی که دیده ،غرق درعرق باصدای هولناکی از خواب می پرد!!!

فریده با همان لباس شب بی رنگ و روئی که به تن دارد ،حیران در چشمهای گردشوهرش مینگرد که انگار به سقف خانه دوخته شده!...:خواب دیده ای عزیز؟؟وبه او نزدیک میشود...

با نزدیک شدن تن ظریفش بوئی خاص مشام مرد راپر میکند،[بوی آشنای شرمندگی] آه فری تو باز لباست رو تو آب وایتکس انداخته بودی؟؟ فری:مهم نیست ،راستی دیروز زری خانوم رو دیدم،می گفت :رفته بودم کیش یه سری خرت وپرت آوردم ،دوس داشتی قسطی بیا یه چیزایی وردار.

مرد دستان اگزما گرفته زنش را می بوسد ،:راستی!از فردا قراره برم سر کار ! عزیز الله خان قبول کرده با وانتش کار کنم.

...خسته است،...:فری،دهنم خشک شده یه لیوان آب بده! زن لیوان آب را به دست مرد داده میپرسه: چه خوابی دیدی که اینگونه آشفته ای؟

مرد با ولع خاصی آب را سر میکشد و اینچنین آغاز میکند:

چه سور با شکوهی بود! هر ماده از بهترین نوعش، دسته ای از پریان باباده های شراب به سوی موءمنان میرفتند خرامان، خود را در آغوش آنان می افکندند، لخت بودند...

لخت بودند ..

لخت.

کسی مرا نمی دید،همه در حال عیش ونوش ومستی بودند،که ناگاه خداوند جهان فرمودو همگان به صف گشتند! شیطان را فرا خوانده، باده ها بر پا کردند!! فرمود: واین شیطان هم در خان این درگاه به سان شاه مردان است ! ذکاوتی دارد این ابلیس!!! کفه ترازوی عدل است!

فریده(با همان ساده لوحی زنانه): هزیان می گی، استغفرالله بگو!.

نمیدونم...نمیدونم.حالم خوش نیست.

عرق سردی بر پیشانیش نشست،رگ های گردنش بیرون زد!و چشمانش هر لحظه گردتروگردتر میشد!... فری فریاد زد: نه! خدایا رحم کن!...

-سحر شده بود،مرد در آغوش فریده مرده بودودیگر بوی وایتکس پیرهنش اورا اذیت نمی کرد.

_،و در ادامه...

من هم تمام تلاش خود را میکردم تا بتوانم یک گروه قوی داشته باشم،از گروهای دیگر در همان میانه راه در خواست همکاری می اومد اما من تصمیمم و گرفته بودم:امسال این گروه باید اول بشه!!! توی برف وبارون کار میکردیم صبحها سر کلاس فیزیک وهندسه چرت میزدیم اما بعد از ظهرها توی اتاق های اداره ارشاد یخ میزدیم و عین خیا لمون نبود !،تا روزی که اداره بروشورهای جشنواره رو تحویلمون داد ... باورم نمیشد... اصلا !!!چطور تونسته بود؟چطور به خودش اجازه داده بود؟همه بچه ها شوکه شده بودند آخه اونا منو بیشتر قبول داشتند ، اما منو به عنوان دستیار خود معرفی کرده بود . قبول کردن این موضوع خیلی سخت بود !!! بگذریم.... بحث ها وسردی ها در گروه شدت گرفت ،و من بی مقدمه گروه را برای همیشه ترک کردم.

در این میان آن دوست عزیز(ن.ل.ن) و جودی مهربانم خیلی تلاش کردند تا من از حق خودم دفاع کنم اما تلاش برای چیز تمام شده در قانون من وجود نداشت.برای منی که گروه مرده را زنده کرده بودم حضورم در روز اجرا هم غیر ممکن بود.خلاصه اجرا بدون من انجام شد ،و گروه قعر جدول پارسال ،امسال با حضور درخشان جودی ابوت (که جایزه بهترین بازیگر زن را گرفت) اول شد . اکنون که فکر میکنم میبینم تمام مدتی که کار تئاتر می کردم تحت تاثیر آقای منو... بودم اما غرور به خرج داده زیر چتر وی نرفته وخود بادبان عصیان برافراشته بودم! که بعدها اینچنین در طوفان خیانتها غرق شده و اعتماد به هنرمندان را برای همیشه از دست داده بودم .

اکنون که سالها از آن ماجرا میگذرد ،دوستی که بین من و(ن.ل.ن) ریشه دوانده بود به درخت تنومندی مبدل شده که در یکی از شاخه های قوی آن جودی عزیزم ،همچنان با من هست. ودر این شهر غریب تنها دلخوشیم حضور وی در یکی از دانشگاهای این کلان شهره .،

ن.ل.ن عزیز تمام اینها بهانه ایست برای بودن با تو.بعد از سالها جودی قلم به دستم داده،و آقای حمید رستمی مشوق حقیر،با سپاس از شما عزیزان ،باشد که زخم ها برای همیشه التیام یابد...

ماجرای ما هم مثل تمام ماجراهای ماندگار از یک روز سرد زمستونی شروع شد.چند سالی بود که میدیدمش،یک سلام واحوالپرسی معمولی میکردیم وبی تفاوت به دیدگاههای هم رد مشدیم.تا روزی که آن دست نوشته را خواندم :گاهی اوقات مجبورم حقیقتی را پس گریه های بی وقفه ام پنهان کنم همین خوب است ،..همین خوب است!!! اعتراف میکنم که خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم ،توی اون راهروی سرد آبی رنگ رفتم سراغش و بی مهابا تمام افکارم را براش شکافتم . بحثهای رد وبدل شده ،توافق را حاکم کرده بود ودوستی بین ما ریشه دوانده بود(اینو اینجا داشته باشید بعدا میام سراغش)

دق الباب جشنواره تئاتر از همان سال آغاز شد...کار اکثر گروهها رو دیدم.تا..روز اختتامیه ،(گروه اقای منو...)رقیبها رو کنار زده اول شده بودند،سر مست غرور!!!گروه قعر جدول در حال فروپاشی بود توسط یکی از افراد ثابت پیشنهاد همکاری دادم ،از انجایی که اعتماد به نفس بالایی داشتم در هر موضویی که میخواستند اعلام آمادگی کردم:نوشتن پیسها ونمایشنامه های بلند وکوتاه ،فرقی نمی کرد.تابستان شده بود ،ودغدغه جشنواره آزمایشی همه گروههارو گرفته بود.قرار ملاقاتی گذاشته با دو تن ازسران گروه پای صحبت نشستیم.اصلا فکرشو نمیکردم به من پیشنهاد بازی در نقش (...) که برای دفاع مقدس ترتیب داده شده بود ،بدن!!! بگذریم از جر وبحثها...گروه جدیدی تشکیل دادم.بچه ها همه از دوستان بودند ومشتاق کار کردن.نقش اول که همینطور معلق در هوا مانده بودبه یکی از دوستان که تازه به سلامتی نامزد کرده بود داده شد خدایش خوب پیش میرفت،تا روزی که بازرسان اومدندودخترک بیچاره روی سن با چشم غره های نامزد محترمش دیالوگها از حافظه مبارک بپریدو همه چیز تمام شد.پاییز ازراه رسیدوپیس جدید به چهار گروه داده شد.فرد مسنتر کارهای اداری را به عهده گرفت وگروه کارگردانی را من واون آقا عهده دار شدیم.